Tegenover de finca ligt een echt bos. Dit bos bestaat uit onder andere dennenbomen, kurkeiken, steeneiken, kastanjes, steenlindes, aardbeiboompjes en allerlei andere struikjes en planten. Vandaag ga ik die kant op om een wandeling te maken.
Eerst steek ik de Cordél de Mérida over naar de andere kant.
De Cordél is een eeuwenoude weg die al door de Romeinen gebruikt werd om het
gemijnde silver naar het noorden te brengen. Daarom wordt dit stuk Cordél ook
wel Vía de la Plata genoemd. De Cordél is nu een onderdeel van het netwerk van
oorspronkelijke veewegen die gebruikt werden én worden door grote kuddes
koeien, schapen en geiten om van het noorden naar het zuiden te trekken en visa
versa. Dit heet de Transhumancia en nog steeds komen er een aantal keren per
jaar kuddes langs onze finca voorbij, met paarden, cowboys, honden en
volgwagens.
Aan de overkant van de weg loop ik langs een olijfboomgaard. Nu, in de herfst hangen de olijfbomen vol met prachtige olijven. Het duurt echter nog even voordat ze geoogst worden. Het bos komt dichterbij en ik loop de rust van het bos in. Vogeltjes, vooral veel kleine zwartkopjes, huppen links en rechts door het lage struikgewas. In deze tijd van het jaar zijn de vogels veel rustiger en zijn ze minder te horen dan ik het voorjaar. Echter, als je even stilstaat en om je heen kijkt zie je van alles in het bos bewegen. Merels scharrelen rond op de grond, blauwe eksters zitten in de bomen. Ergens hoor je het krijsen van een gewone ekster of een gaai. Houtduiven zijn er overal. Ook schieten er hagedisjes weg tussen de stenen.
De weg stijgt nu flink en ik kom bij het gedeelte dat in
september 2019 is afgebrand. Alweer seven jaar geleden. Het was een hele felle
brand, met veel wind zodat het vuur zich snel verspreide. Gelukkig had er
niemand alhier schade, ookal scheelde het niet veel. Nu loop ik op het pad dat
seven jaar geleden zwartgeblakerd was, met alleen nog hier en daar een skelet
van een boom. Daar is nu geen spoor meer van terug te vinden! Links en rechts
staat dicht struikgewas en de meeste bomen zijn weer vanaf de grond opgekomen
en staan er fris en groen bij, zelfs nu nog na de zomer.
 |
| een paar dagen na de brand in 2019 |
 |
| en nu 7 jaar later |
Ik kom bij een punt waar je rechtsaf kunt gaan en recht de berg op loopt naar de top. Prachtig uitzicht naar alle kanten. Wat kun je toch ver kijken!
De keus is nu verder te gaan aan de andere kant van de berg,
of terug te keren. Ik besluit terug te keren want het is al over 11-en en de
tempratuur begint toch wel op te lopen. Het is tenslotte nog steeds zomer. De
terugweg geeft weer hele andere vergezichten. Nu vallen ook de kastanje bomen
mij op. Dit zijn tamme kastanjes en vanaf eind oktober vallen ze op de grond en
kun je ze rapen. Vooral in de weekenden komen dan geregeld mensen kastanjes zoeken.
Ik zie de finca alweer liggen en mijn wandeling is compleet. Wil je mee wandelen? Op het mededelingenbord en in de receptie vind je de volgende “Wandel Mee” dag.
Wil je liever zelf op avontuur? Op wikiloc.com heb ik ook rondwandelingen gezet, allemaal direct vanaf de finca.
